3 - خل الرصاص : مقدارى سرب را به صورت ورقه درآورده و سركه تندى را مىجوشانند و آن صفحه را بر بالاى بخار نگاه مىدارند تا روى آن شكرك پيدا شود و آن را با چوبى مىتراشند و چند بار اين كار را تكرار مىكنند تا وقتى كه به اندازه كافى برسد و آن را تا هنگام نياز نگاه مىدارند و آنگاه پنج نخود از آن را در صد مثقال سركه مىجوشانند تا در آن حل شود سپس پارچه‌اى را به آن آلوده و بر ورمهاى گرم مىگذارند كه آنها را فرو مىنشاند اين شكر نوعى شكر سرب است و خواص آن مانند شكرى است كه از مردار سنگ مىگيرند و بطورى كه آزمايش شده تفاوتى با آن ندارد ( اين هر دو نوع استات سرب مىباشند . م ) ما گاهى شكر را با فاروق مىگيريم و آن را خوب شستشو مىدهيم و سپس در سركه مىجوشانيم و ماده‌اى كه بدست مىآيد همان اثر خل الرصاص ( سركه سرب ) و خل المردارسنج ( سركه مردار سنگ ) را دارد و آسانتر بدست مىآيد . 4 - خل العنصل : ( سركه عنصلى ) عنصل ( پياز دشتى ) را باندازه‌اى كه بخواهند تكه‌تكه مىكنند و آنها را به نخ كشيده و در تنور آويزان مىكنند تا خشك شود اما نبايد بسوزد آنگاه سه مثقال از آن را كوفته و در يك رطل سركه تند در شيشه دهانه گشادى مىريزند و چهار روز در جاى گرمى مىگذارند سپس آن را صاف كرده نگاه مىدارند يك تا دو مثقال از اين دارو همراه با آب گوشت « 1 » براى استسقاء و سوء القنيه مفيد است . ادرارآور و

--> ( 1 ) آب گوشت ترجمه تحت اللفظى ماء اللحم است كه در جاهاى ديگر نيز آمده است و در متن كتاب دقايق قرينه‌اى كه بر چيز ديگرى اطلاق شود نيست اما در كتاب تحفة المؤمنين ماء اللحم را بر آب حاصل از تقطير گوشت اطلاق كرده است و به‌هرحال در ترجمه همه جا به صورت آب گوشت آمده است . مترجم